Eskibağ Şiiri - Köşektaş Türküleri

Eskibağ'da güzün rengi başkadır
Toprağın nefesi, özü başkadır
Yanan o dalların közü başkadır
Yüreğe gizlenen bir cihan oldu.

Çoraklık suları berraktır, akar
Alıçlar dalında bir inci çıkar
Bademin hasreti gözleri yakar
Her yudum rızkına bir umman oldu.

Sivri’den bakınca ufuklar ırak
Tavşanlar saklanır, doğadır durak
Kekliğin sesinde kalmasın merak
Zirveler ruhuna asuman oldu.

Barak’la araya çizilmiş bir hat
Kadıdan mühürlü, kadim bir berat
Ezanla sağlanan kutsal bir sırat
Sessiz pınarlara tercüman oldu.

Duran’ın elması dalında sarı
Laz Kızı’nın teri, bahçenin varı
Çöplerin yarışı, suyun efkârı
Çocukluk günleri bir gülşan oldu.

Cinnaa’da ürperen çocukluk sesi
Isınan dünyanın daralan nefesi
Gelecek neslin de bu son kalesi
Eskibağ tarihe kehkeşan oldu.