Yıkıldı öne doğru poyrazlı başımda
En eski rüzgarlara yenilen,
Dökülüp gitti o gür saçlarımda
O en eski nefesimi almayı almak isterdim yeniden
Ama ne mümkün gelmez giden.
Sinemde bir ateş söndü sanki
Geceyi dinlerken yaşlı ve eski
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta