Bir zamanlar sokaklarda samimiyet vardı,
Gülüşler kalpten, her an bir ziyaretti.
Kapılar kilitsizdi, yürekler açıktı,
Şimdi ne o komşu var, ne de o tatlı hatıra kaldı.
Çocuklar sokaklarda bir dünya kurardı,
Toprakta büyüyen dostluklar, çiçek açardı.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta