İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
gençliğim, gecekondu yaşantım geldi oturdu baş köşeye bu şiirle..kimsin sen..bilemezdik..şair
'ime şükran
Şair , 1979 yılında vefat etti. 1979 yılında istanbulda gecekondular hariç apartman olan yerleri çok büyük oranda bitişik nizam denilen bir mimariye sahipti. Site tarzı yapılar daha çok 80 lerin sonunda yaygınlaştı. Ki şair o yıllarda , şairlere mahsus ince bir sezgiyle , apartman mimarisinin yalnızlaşma, yabancılaşma ve uzaklaşma duygusuna yol açtığını ver giderek daha da etkisinin artacağını görmüş. Rahmetli , evin , sokağın , mahallenin duygularını naif bir yürekle gözlemleyen , rikkatli ve beyefendi bir şairdi.
Tebrikler
Eski evler , eski sokaklar ve eskinin yokluk içindeki naifliği...
O eski mahalleler değişti ,değişmedi yine insanın kaderi.
Halen, *yaprak döker bir yanımız , bir yanımız bahar bahçe..*
Değişen bir şey yok değerli şair, her şey yerli yerinde !
Ama insanlar biraz daha acımasız , biraz daha vurdumduymaz.
'Utanç biraz daha fazla ... 'desem, o da utanmayı bilende.
Teşekkür ederim günün şiirine. Değerli şairi rahmetle anıyorum.
Saygılarımla.
Emperyalizm ve soygunlardan kurtulamayan
İç ve dış savaştan başını kaldıramayan toplumun
Hatıraları da böylesine dramatik ve acı oluyor
Tencerede kaynatıp kapağından yiyen ne anlatabilir
Karne ile ekmek alan ne yazar
Yakılan türküler niye ağlatır, niye hiç eskimez
Niye yürek parçalanır
İnsana çöpünü bile gözden esirgetir
Kalın kese kağıdına sarıp atar bir çocuk imrenmesin diye
Bugün dünden de zor alacak daha çok şey var, bolluk içinde yokluk yaşanıyor
Yokluk içinde zaten yok kimseye yok
Zor günlerin şairine rahmet olsun
Ruhun şad olsun
Rahmetli Yazarımız, ÇOK anlamlı bir şekilde insanların duyarlı duyarsız taraflarını çok güzel bir dil ile anlatıyor. Toplumun topal yanlarını ve birbirimizle olan ilişkileri mizahi bir dil ile şiirleştiriyor. çok hoş bir şiirdi beğeni ile okudum. Rahmet diliyorum. saygılarımla.
Rahmetli Yazarımız, ÇOK anlamlı bir şekilde insanların duyarlı duyarsız taraflarını çok güzel bir dil ile anlatıyor. Toplumun topal yanlarını ve birbirimizle olan ilişkileri mizahi bir dil ile şiirleştiriyor. çok hoş bir şiirdi beğeni ile okudum. Rahmet diliyorum. saygılarımla.
“Biz de gittik, önemli mi? Bizim de şiirlerimiz – Çevrildi. Batı dillerine. Bir batılı geçtiğim çizgilerden – Geçmedikçe – Ne kadar anlar beni – Sirklerde zebra. Eğlencelik arar gibi – Okuyacaksa beni – Kalsın istemem ondan gelecek – Hayır. Ben kendi yurttaşlarıma - Anlatamıyorsam derdimi – Kalsın - Kalsın daha iyi!'
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta