Bir başka esiyor rüzgar bu eski şehirde
Güneş bir başka saçıyor ışıklarını yaşlı caddelere
Neşe uğramıyor artık hüzün dolu çehrelere
Yine seni sayıklıyor ağıtlarla geceler,yine seni düşünüyor çaresizce sessizce
Yaşlı teyze oturmuyor sabahleyin pencerede
Uğramıyor arsız kedi belediye çöplüğüne
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta