Ramazanları vardı çocukluğumun…
Sevinç çığlıkları kulaklarımızda tüterdi,
Geçmek bilmezdi sanki zaman!
Yazın gölge arardık hep göğe uzanıp,
Uzak durup buz gibi akan pınara kanıp,
Ara sıra başımızı serinletirdik inceden.
Belki bir yudumlasam mı kimseler görmeden,
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta