Eski komşuluk Şiiri - Ahmet Durmaz 3

ESKİDEN İÇDEN KOMŞULARIMIZ VARDI
BİR GÜN GÖRMEZSE BİRBİRİNİ ARARDI
HER SABAH HALİ HATIRIMIZI SORARDI
MALESEF ŞİMDİ HEPSİ ESKİDE KALDI

ACIYI SEVİNCİ HEP BİRLİKTE YAŞARDIK
İKi LİRAMIZ VARSA BİRİNİ PAYLAŞIRDIK
BİRİMİZDE VARSA OLMAYANA TAŞIRDIK
KÖTÜLÜK BİLMEZ HAYIRLA UĞRAŞIRDIK

BÜYÜĞÜNÜN YOLUNU KESİP GEÇMEZDİ
KOMŞU AÇKEN YEMEZ SU BİLE İÇMEZDİ
YARDIMA KOŞAR KAÇIP ÇEKİP GİTMEZDİ
HELAL NAFAKA PAYLAŞTIKÇA BİTMEZDİ

YUVA KURULURKEN KOMŞUYA SORULURDU
SONRA İSTENİR EVLİLİĞE İZİN VERİLİRDİ
SANKİ KENDİNİN DÜĞÜNÜ DERNEĞİ GİBİ
HER İHTİYAÇLARI BİRLİKTE GÖRÜLÜRDÜ

EVİMİZİN YEDEK ANAHTARINI VERİRDİK
KARŞILIKLI MALIN MÜLKÜN BEKÇİSİYDİK
TÜM İŞLERİMİZİ İMECE USULÜ ÇÖZERDİK
ÖLÇÜ HATIRDIR BAŞKA YOLU BİLMEZDİK

KOMŞU KOMŞUNUN KÜLÜNE MUHTAÇ
ESKİLER DERS VERİR O KİTABI BİR AÇ
HAKLARIMIZA SAYGILI OLMAK AMAÇ
İYİ KOMŞU BAŞIMIZIN ÜSTÜNDE TAÇ