Eski Kış Mevsimleri Şiiri - Muhiddin Tuncay

NEYDİ BE !...
O ESKİ KIŞLAR,
LAPA LAPA YAĞARDI KAR
HER YER OLURDU BEMBEYAZ
İKİ,ÜÇ AY,KAPANIRDI YOLLAR
BEKLERDİK,GELSİN DİYE
İLK BAHAR,YAZ
UZUN SÜRERDİ KIŞLAR
ÇİLESİ,ZAHMETİ OLSADA
BEREKETTİ TOPRAĞA
HUZURDU İNSANLARA
DÜŞE KALKA YÜRÜRDÜK
KAR TOPU OYNARDIK DIŞARIDA
SOĞUKTAN BURNUMUZ AKARDI
ELLERİMİZ SIZLAR
KOŞARDIK EVİMİZE,
ISINIRDIK SOBADA
HEPSİ MAZİDE KALDI
ÇOCUKLUK ANILARIMIZ DA
ANNE,BABA,BÜYÜKLERDE
İŞİNDE GÜCÜNDE...
DONARDI HER YER ZEMHERİDE
ÖZLENEN GÜNEŞ,ARADA BİR
BULUTLARIN ARASINDAN
MERHABA DERDİ ÂDETA
İÇİMİZİ ISITIRDI CEMRELERDE