Sanırım hiçbir şey kalmadı o günlerden
ancak başımızı sokabildiğimiz gecekondularda
kimi zaman toz toprak kimi zaman balçık çamur
yarım yamalak bir mahalle arasında
ne olduğumuzu anlayamadan tükenip giden
başı bozuk çocukluğumuzun
boz bulanık anılarından başka
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta