Mahallemizde bir çocuk.
Karnı aç,
Elinde topaç,
Yüzü güleç,
Seneler önce.
Bahçemizde bolluk.
Yediveren yemişler,
Özellikle mişmişler,
Kızarıp pişmişler,
Seneler önce.
Köyümüzde culluk.
Kuyruğu bir yelpaze,
Öter geveze geveze,
Sanki sövüyor bize,
Seneler önce.
Şimdiyse içim buruk.
Çocuklar eskisi değildi.
Mişmişler, culluklar kesildi.
O zamanki biz,
Bunları gören son nesildi.
Kayıt Tarihi : 23.08.2014 22:07:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Mişmiş: Arapçada kayısı anlamına gelir. Culluk: Özellikle Reyhanlı'nın köylerinde hindiye verilen ad.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!