Bir eski Türk evinin asude bahçesinde,
İlkbahar, yüreklere binbir sevdâ yüklerdi.
Esen ılık rüzgârın sevgili çehresinde,
Tarifsiz bir dinginlik geleceği beklerdi.
Etrafa yayılırken baharın misk kokusu,
Ümitleri hayata emanet bırakırdık.
Olmazdı içimizde hiç gelecek korkusu,
Maviye,
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Devamını Oku
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta