Bir eski Türk evinin asude bahçesinde,
İlkbahar, yüreklere binbir sevdâ yüklerdi.
Esen ılık rüzgârın sevgili çehresinde,
Tarifsiz bir dinginlik geleceği beklerdi.
Etrafa yayılırken baharın misk kokusu,
Ümitleri hayata emanet bırakırdık.
Olmazdı içimizde hiç gelecek korkusu,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta