Eskiden eş, dost, akraba,
Düğünleri mahalle arasında olurdu.
Biz de o yaşlarda bazen düğün fazlalığından,
Bazen de "Anne, baba, benim de oğlum var, delikanlı oldu" dercesine bizi gönderirlerdi.
Düğünde halay çekenler sıraya girer,
Biz de yeni hevesle tutardık bir ucundan.
Âşık, oyunu durdurup başlayınca
Yanık kara sevda, hasret türkülerine;
Halaybaşı başını eğer,
"Atalım, atalım" der.
Âşık türküsünü bitirir bitirmez,
Herkesin sevdiğine naraları yükselir.
Sanki dua kabul olmuş gibi,
Halaybaşı oynak hava, sevinç türkülerine başlar.
Biz de bakarız "Bize bakan var mı?" diye...
Şimdi cep telefonu, internet var;
Gerek kalmadı eski günlere.
Kayıt Tarihi : 14.07.2026 14:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!