Eski dostlar geçiyor gözlerimin önünden tek tek.
Kalp kırmak bir yana, üzülmek gibiydi her şey;
incitmekten çok incinmekti payımıza düşen.
Aynalarda kendimi hep bir aile gibi görürdüm,
meğer aynalar da zamanla çatlar,
her çizik sessizce bir yüzü silermiş içinden.
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta