Eski dostlar geçiyor gözlerimin önünden tek tek.
Kalp kırmak bir yana, üzülmek gibiydi her şey;
incitmekten çok incinmekti payımıza düşen.
Aynalarda kendimi hep bir aile gibi görürdüm,
meğer aynalar da zamanla çatlar,
her çizik sessizce bir yüzü silermiş içinden.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta