İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Sır paylaşırken, el olduk sonunda,
Pas tuttu gönül, hiç soranı yok da
Dostken herkes, ne oldu onlara da,
Unuttu beni, dost bildiğim dostlar.
dostluğun değerini bilmeyen dostlarla dost olmuşuz bilmeden şimdi nerde herkes
MAALEF ARADA HAYIRSIZLAR ÇIKIYOR SİZİ
KUTLARIM ÜSTADIM SEVGİLER SELAMLAR
NE MUTLU BEN TÜRKÜM DİYENLER grubuma gel
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta