Duygu selimin bir damlasıydı
Seine Nehri’ne bıraktığım.
Champ Elysée’de bulduğum
şubatta ektiğim bir yudum mutluluktu
Ve çoğaltarak binlercesi kucaklamıştı beni
Ressamlar Tepesi’nin sanatsal kokusuydu
genzimi yakıveren.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta