Seni sorup duruyor;
Altından bulutları seyrettiğimiz kayın,
Yanında serinlediğimiz dere,
Şans eseri keşfettiğimiz; eski, susuz değirmen...
Şu anda; elimde koskocaman bir hiç,
Yüreğimde amansız bir hasret olsa da,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'suyu çoktan kurumuş,eski bir değirmen'
suyu olmadan değirmen olurmu...
sadece bir taş yığını...
ali
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta