Vaktin birinde zengin baba, helâlinden kazanır.
Yardım ederdi fakir’e iman üzere tanınır.
Göç zamanı geldiğini anlayınca, seslendi oğluna,
Oğlum! Yolculuğumun geldim sonuna,
Servetimi bıraktım sana dinle beni canla,
Öldüğümde cenazemi yıkayan Hocaya,
Söyle cenazemi tabuta koyduğunda.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
