Ay harmanlamış, içine düşüyorsun.
Gecenin üçü ve ben hala yazıyorum.
Ağustosböcekleri, baykuşlar susmuş,
Duyulmuyor artık tren düdükleri, korna sesleri.
Kent derin uykuda, bir ben uyanık…
Birden solgun yüzün beliriyor yere düşen ayın ortasında.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir aslında bir mektubun içinden bir bölümdür. 2006 yılında yazdığım mektuptan alarak, hiç bir değiştirme yapmadan şiir biçimine dönüştürdüm. Son yıllarda pek şiir yazmama karşın doğaçlama haliyle bu şiirimi sizlerle paylaşmak istedim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta