Eski Bir Hikayeden Geldim Sana

Eski Bir Hikayeden Geldim Sana

Eski bir hikayeden geldim sana,
Sayfaları yırtık, satırları kan.
Bir zamanlar adın geçerdi orada,
Şimdi küller içinde, sessiz fırtınam.

Gözlerimde solmuş bir baharın izi,
Bir yanım çocuk, bir yanım sızı.
Aynı gökyüzüne bakardık eskiden,
Şimdi bulutlar bile tanımaz bizi.

Yollar uzar, hatıralar yorulur,
Bir gülüşün geçer içimden, durulur.
Seni anlatmak ne zormuş meğer,
Bir kelimeye sığmaz bu kırık gurur.

Ben yandım, kül oldum, sustum nice yıl,
Rüzgâr bile bilmez içimdeki dil.
Bir vedayla başlar bazen masallar,
Benimki biterken seninle değil.

Dünleri topladım, rüzgâra verdim,
Gözyaşlarıyla yıkadım her derdim.
Unutmak kolay mı sanıyorsun sen?
Ben hâlâ o hikâyenin içindeyim.

Bir gölgeyim artık, zamanla solan,
Bir ezgi gibiyim, dilden düşen an.
Ama bil ki her gecenin sonunda,
Eski bir hikayeden gelirim sana...
Hamit Atay