Çok kötüydüm,çıkış kapım yoktu.
Özgürlüğümün içinde hapis olmuş,
Sonumu bekliyordum.
Ağlamanın bile beni rahatlatmadığı,
Dudaklarımın gülmeyi unuttuğu,
Sevginin giderek uzaklaştığı bir limandım sanki.
Evet evet ben Karaköy Limanı’ydım.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Şiirinizi ve sizi kutlar , başarılar diler , saygı ve hürmetlerimi sunar ...şiir dolu günler temenni ederim ...Mehmet Karlı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta