Memurdum, uzun seneler sıladan ayrı kalmıştım.
Eş, dost görüşmeleri ile özlem gideriyordum.
Hasret benim için nefes almamak gibiydi.
Arkadaşım Abo’yu göremediğim gibi haberde alamazdım.
Bahara doğru emekli olup, dönmüştüm memlekete,
Kiminle karşılaşsam hal, hatır sorup, koklaşırdık.
Her gittiğim yerde ikram ederlerdi çörek, çay, kete.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta