Memurdum, uzun seneler sıladan ayrı kalmıştım.
Eş, dost görüşmeleri ile özlem gideriyordum.
Hasret benim için nefes almamak gibiydi.
Arkadaşım Abo’yu göremediğim gibi haberde alamazdım.
Bahara doğru emekli olup, dönmüştüm memlekete,
Kiminle karşılaşsam hal, hatır sorup, koklaşırdık.
Her gittiğim yerde ikram ederlerdi çörek, çay, kete.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta