Mehtap gibi doğuver, suda parlasın yüzün.
Tebesümünle erir, biter gönülde hüzün.
Güneşi hiç aramam, varsın olmasın sabah,
Senin aksin durdukça, ne hükmü var gündüzün.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Uzun uzun yazmaya ne gerek var, her şey söylenmiş bir dörtlükte.
Tebrikler efendim, saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta