Parmaklarının uçlarından başlamak istiyorum seni yaşamaya çünkü sen yeniden ar oluyordun, farkındaydım ben onların kanatları vardı...
Dokunduğum her yerin yeniden şahlanıyordu; gözleri yeni açılan bir kısrak gibiydin, sen koşulmazdın sen yaşanmazdın ancak hayal edilebilirdin...
Ve sevdiğim tek renk yeşildi benim, sense yeşilin merkeziydin; seni yaşamak elbet bir kez olurdu yaşayamamak da...
Kışsa sevmediğim mevsim, sen olabilirdin ancak baharım ya da ilelebet karakışım... ki bilirsin...
ama sana dokunamamıştım; korkuyordum...
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta