Parmaklarının uçlarından başlamak istiyorum seni yaşamaya çünkü sen yeniden ar oluyordun, farkındaydım ben onların kanatları vardı...
Dokunduğum her yerin yeniden şahlanıyordu; gözleri yeni açılan bir kısrak gibiydin, sen koşulmazdın sen yaşanmazdın ancak hayal edilebilirdin...
Ve sevdiğim tek renk yeşildi benim, sense yeşilin merkeziydin; seni yaşamak elbet bir kez olurdu yaşayamamak da...
Kışsa sevmediğim mevsim, sen olabilirdin ancak baharım ya da ilelebet karakışım... ki bilirsin...
ama sana dokunamamıştım; korkuyordum...
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta