Ben karanlık aleminde nur olmalıydım
Ben yanlızlık kaleminde sır olmalıydım
Ben sensizlik yollarında dur olmalıydm
Ben densizlik dallarında olur pişerdim
Kim ağlar benim sana ağladıgım kadar
Kim yollarına gül dökerdiki bu kadar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




büyük bir aşk hikayesi ....çok derin anlatılmış gönlünüze sağlık saygımla
müzeyyen başkır
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta