Sensizlikten yoksun bedenim, artık üşümeye başlamıştı
Esir yüreğim donmuş sevmiyordu, artık hiç kimseyi
Gidişinle bütün güzelliği götürmüştün.
Ne kadar çirkinlik varsa sarmıştı bedenimi.
Eriyordum sensizlikten, yok oluyordum adeta
hüzün eksilmiyordu hayatımdan,
gidişinle gülüşümü götürmüştün.
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta