Sensizlikten yoksun bedenim, artık üşümeye başlamıştı
Esir yüreğim donmuş sevmiyordu, artık hiç kimseyi
Gidişinle bütün güzelliği götürmüştün.
Ne kadar çirkinlik varsa sarmıştı bedenimi.
Eriyordum sensizlikten, yok oluyordum adeta
hüzün eksilmiyordu hayatımdan,
gidişinle gülüşümü götürmüştün.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta