Bir ağaca bakın, bir çiçeğe, bir kelebeğe...
İnsanlardan başka var mı acı rengi kuşanan?
Evin duvarları, sokaklar, şehirler...
Her birimizin tutsaklığı nerede başlar?
Güneş, kuşlar, rüzgârlar, bulutlar...
Sınırları olmayanlar özgür.
Biz gölgelerimiz kadar özgürüz!
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta