Hangi gecenin olmayan sabahı var,
Hangi hasretin sonsuzluğa akışı,
Hangi tomurcuk açmaz, güneşli yağmurlarda,
Hangi asker yüreğim dayanır sensizliğe burda...
Uykular gözlerime dargın yokluğunda,
Şarkılar kulaklarıma küs, ellerim buz gibi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güller bile koku saçmıyor kışlalarda,
sarı mimozalar esir olmuş karınca sürülerine,
ey sevdiğim! rüyalarım bile siyah beyaz şimdi,
kavuşsak acı mı verir dersin birilerine...
Hüzünlü.....Dilerim güller her zaman güzelliklerine hoş kokularını da katar ve dilerim kavuşmalar kimseye acı vermez..Yüreğiniz dert görmesin.
Feride Şentürk
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta