İnsanlar neyin aklına hareket ediyorlar.
Ölümü hiç mi hatırlamıyorlar.
Hiç mi ölümden korkmuyorlar.
Hayatta güvenerek yaşıyorlar.
Her yer insan avcısı...
Izdırap dolusu, ölüm korkusu.
Yaşama sevincini kaybetmiş esir canlısı.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




duyarlı yüreğinizi cani gönülden kutlarım...maalesef, günümüzüm gerçekleri çok acı...Rabbim, tüm çocukları korusun...saygılar sunuyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta