Ne güne duruyor diri alimler,
Asmayın ölüyü bire zalimler.
Bu kadar eziyet olur mu? yani,
Ölü vicdan bile ah edip inler.
1.7.2010
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Kavi bir dörtlük daha okudum.Kutluyorum değerli kaleminizi.Saygılarımla...
Onlar alimin ölüsünden de dirisinden de korkarlar muhterem ağabeyim! Ya alim ehl-i kalp bir veli ise ne olur halleri(?) Ehl-i kalbin ölüsüde keramet gösterip insanlar üzerinde(Abdu-l Kadir-i geylani gibi) tasarruf edebilir deyip korkarlar.
Tarihin acı gerçeklerinden birini bir dörtlükte özetlemişsiniz. tebrikler.
Uyarınız üzerine şiire tekrar dönüp o, son mısrayı değiştirdim. Şimdi daha güzel oldu zannediyorum. Teşekkürler ve hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta