Akşam üzeri bir gün — elbette o gün — biliyorsun;
Uzağından o gölün, geceye doğru selam verirdik
Hatırla, duymazlardı sesimizi, günün güzelliği bizdik.
Akşam üzeri o gün, bir çınar yükseldi tepeye,
İlk adım attığımız o yerden, ayrıldığımız güne kadar
Mevsimler gelip geçerdi — gözbebeklerimizden.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta