Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yolgeçen hanı gibiydi,
Dizeler de almış başını,
Giderdi dörtnala keşiş,
Gece vakti demezdi ilham amca,
Bir geldi mi,
Asla gitmek bilmezdi,
Şiirle kovardım onu,
Düşlerime dalıverirdim.
ŞİİR UMMAN...
ŞİİR UMUT....
ŞİİR ANLATILAMAYAN ANLAM ...
ŞİİİR YAŞAM ....
ŞİİR AKSIN YÜREĞİNİZDEN YAŞAMA ...
KUTLARIM....
Hemen dizinizin dibindeymiş Esin teyze..Farklı ve anlatacak daha çok şeyleri olan mısralar..Dokunmuş geçmiş roman gibi antolojinin kıyısından...Kutluyorum..
Sevgiler..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta