1959 yilnda babamin görevi nedeniyle bulundugumuz Balikesir'in Bigadiç ilçesinde dünyaya gelmisim..ilkokul 4-5.siniflari ve ortaokulu Balikesir de,lise egitimini Denizli Ögretmen lisesinde,Üniversiteyi de Istanbul Yildiz üniversitesi Makine Fakültesin de tamamladim..1987'den beri Balikesir de Serbest Makine Mühendisi olarak çalismaktayim..
Biyografi denince ister istemez bu kadar ciddi yazdim..Aslinda yasamimim her ani,bir erkek çocuk kadar sokaklarda, yasamin tam ortasin da, sevdalar ve kavgalarla,sicacik,civil civil, yasami dengelemeye çalisarak geçti..En büyük sansim çok degerli sevgi yüklü soför bir baba,ev hanimi bir anne ile gerçek ögretmenlerin egitiminden geçmis olmam..Bana okumayi sevdiren ilk hocam Baba'ma,edebiyati sevdiren tüm türkçe ve edebiyat ögretmenlerime sükran borçluyum..Düz yazi yazmayi ögretim hayatim ve sonrasinda da çok sevdim..Dönem dönem yerel gazetelere köse yazilari yazdim..Siiri hiç düsünmezken,birden dökülüveren dizelerle temmuz ayindan beri siir olup olmadigindan çok emin olmasam da yaziyorum..Su an en büyük keyfim antoloji ve Siir..
Ne kadar ömrümüz var bilinmez ama hep yasamin içinde,siirle devam etmek istiyorum...
Eserleri
Henüz basili bir eserim bulunmamaktadir..
Sevgili Can kardeşim Şair Salih Aydın 'ın Benim için yazdığı akrostiş.........
Esir düşmüş bir eşkıyayım, canevine ruhsatlı
Sabıkası kabarık, mağrur bir vesikalı..
İlk infazım değil bu, şafak vakti kentimde
Nikotinsiz, narkozsuz asıldım, gözlerinde…
Düpedüz serserilikti benim ki
Öyle utanmaz, öyle uslanmaz..
Nöbetçi mahkemeler nöbet geçirmiş dosyalarımda
Dumura uğramış adaletin kılıcı
Üzerimde ihanet, suratım kıpkırmızı..
Onursuz bir haramilikti kış gecelerinden kalan
öĞünler karaborsa, selamındı nafakam
Lüzumsuzdu, kopuktu, desinler lağvedildi
Uyanmandan bu şehir, gamzende katledildi..
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!