Her şey aynıydı,
Rengi dışında.
Ağaçlar, kuşlar, insanlar...
Lakin her şey siyah beyaz,
Aldığı tesirlerle solmuş gitmişler.
Hudutları var, lakin içi boş, renksiz.
Yeniden boyanmayı bekliyor sanki.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Güzel şiirinizi beğeniyle okudum tebrikler candan saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta