Kırk yıl yol yürüdüm, bir adım ileri gidemedim
Kapı dediler, eşikte kaldım toz oldu alnım!
Bir "âh!" çektim aralandı sanki sır perdesi
Gördüm: Marifet kapısı içimdeymiş geçemediğim...
Hüner sandığım ne varsa yük oldu sırtıma
"Bilgim" dedim, cehlimin tuzağına düştüm!
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta