Saatler akşam ezanını müjdelerken inananlara
Benliğimin elzem yolculuğu kederli bitiyordu
Kalemim, hüznü karalamaktan bitap
Müezzin hatipliğini fevkalade konuşturuyordu
İçimdeki sufi sema ederken dingince
Rabbin merhametiyle gönlüm ilahi aşkla coşuyordu
Son ızdırap ve görkemli yalnızlığın debdebesi
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta