Eserin olarak kalacak senin,
Bu puştluk, bu ibnelik, hainlik.
Adın anıldıkça yeryüzünde,
Dikenler haykıracak kahpeligini gök yüzüne.
Nasıl nasibini kestiğini kurdun, kuşun.
Hikaye edip anlatacak canlılar bir birlerine.
Koca zemini nasıl boşluğa attığını,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta