Soğuk,ıslak toprağa öyle rastgele yatmış
Gördüm onu titreyen yarı çıplak adamı.
Nasırlı elleriyle eteğini kapatmış
Edebinden başkası onun umurunda mı?
Gözleri bir noktada görür gibiydi onu.
Belli ki yaklaşıyordu gittiği yolun sonu.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta