Daldım sensizliklere, hasret dolu,umut yok.
Bu aşkın burasında, görünürde elem çok.
Hep ayrılıklar benim, sensizliğe karnım tok.
Anladım çıkmazdayım, senden artık eser yok.
Bendemiyim bilemem, gittiğin günden beri,
Anlatmam artık sana, bensiz geçen günleri.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta