Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Vay eşek oğlu eşek vay! Demek hiç kimsenin görünüşüne bakıp da aldanmamak lazımmış. Baksana sen eşek kafalının ettiğine!
Hayırlı çalışmalar Yılmaz bey kardeşim. Şiiri nükteli görünce bu fakir de nükteli bir yorum yazmak istedi. Sürç-ü kalem eylediyse affola!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta