ner'den geldi aklıma; bilmem;
bir gece, bir aşk eseri, bir kıssa;
-kapıkulu biçâreden.
filmlere benzer onca kare;
-yavaş çekim esiri; kandili, hâre
-avare gemi; hız düşür; yarım yol!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Filmin kahramanıdır esas oğlan.Güzel bir kurgu idi.
Madem film sizin, başrol sizin,kalrm de, esas oğlan olmuşken, ne gelmişse içinizden, varı- yoğu dökmüşsünüz dizelere kelepçesiz, kaygısız, geldiği gibi...
Ve ne de iyi yağmışsınız Orhan Bey, ne güzel şiir olmuş...
Şiirinizi ve sizi gönüden kutluyorum,
saygıları mla,
Ünal Beşkese
Kendi yaşam filmlerinde başrol oyuncusu olanların, hepimizin bir 'esas oğlan' tarafımız vardır...
İlginç ve zengin anlatımı ile güzel bir çalışma...
Kutluyorum sayın Orhan Tiryakioğlu...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta