Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sağlam bir teşhis ve duyarlı bir kalem.
Çok güzeldi
Kutlarım efendim.
Saygıyla
İnsana olmasın diye, hep bize gelsin diyene, her yerde, her şeyde, her zamanda... yağıyor adeta virüs... Tebrik ederim.
Evet
Ortam müsait, "virüs üretmeye!"
Maalesef bozulan biz,
Toplum,
Değerler,
Kültürümüzle birlikte..
Sonuç ortada
Aynen şiirdeki gibi...
Ne yapmalı peki?
Mesele bu!
Tebrikler Bülent Bey, Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta