İçimdeki esaret aydınlığı engeller
Parmaklıklar kalın,tutunmak zor
Hücrem dar, gözlerim olabildiğine kör
Gardiyanım ol, yüzünü göster
Dışarıda bir dünya baharı bekler
Yaslandığım duvardaki nem ciğerimde çürür
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta