İçimdeki esaret aydınlığı engeller
Parmaklıklar kalın,tutunmak zor
Hücrem dar, gözlerim olabildiğine kör
Gardiyanım ol, yüzünü göster
Dışarıda bir dünya baharı bekler
Yaslandığım duvardaki nem ciğerimde çürür
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta