İçimdeki esaret aydınlığı engeller
Parmaklıklar kalın,tutunmak zor
Hücrem dar, gözlerim olabildiğine kör
Gardiyanım ol, yüzünü göster
Dışarıda bir dünya baharı bekler
Yaslandığım duvardaki nem ciğerimde çürür
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta