Aynı mekânda, ayrı dünyalar varmış, bak!
Hepsi de dönermiş gibi yapar zaten,
Postacı olmak, yetmiş yıla anca gelen,
-kuyruklu yıldıza kalmış.
Oysa ikimiz de bağlansak bir kördüğümle,
Ağır taşlara biniversek, deryanın dibine batsak,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta