Ez îro dîsa tarûmarim,dîsa qanîya agirim
Welatekî wêran di kûrahîya dilêminde ava bûyi,
Û bedena min hêsîrê tengayîyek bêsînorı,
Çav û ziman bêdeng,
Çav û ziman bêhal...
Evîn, hêvî, bawerî ji welatê'm dûrket.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Yüreğimin derinliklerinde ıssız bir ülke kuruluyor,
Ve bedenim sonsuz bir acıyla gözyaşı döküyor,
öyle mi... işaret parmağı ile orta parmağın arasına baş parmağını sokup yüzüne çevir ve salla, ne görüyorsan işte o sonsuz acılarına çok iyi gelecek; bu ülkede kimse yok bi tek siz zulüm gördünüz ve ülke kuracaksınız öyle mi, sen dediğimi yap dediğimi... sessiz acın dinecek...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta