Ez îro dîsa tarûmarim,dîsa qanîya agirim
Welatekî wêran di kûrahîya dilêminde ava bûyi,
Û bedena min hêsîrê tengayîyek bêsînorı,
Çav û ziman bêdeng,
Çav û ziman bêhal...
Evîn, hêvî, bawerî ji welatê'm dûrket.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Yüreğimin derinliklerinde ıssız bir ülke kuruluyor,
Ve bedenim sonsuz bir acıyla gözyaşı döküyor,
öyle mi... işaret parmağı ile orta parmağın arasına baş parmağını sokup yüzüne çevir ve salla, ne görüyorsan işte o sonsuz acılarına çok iyi gelecek; bu ülkede kimse yok bi tek siz zulüm gördünüz ve ülke kuracaksınız öyle mi, sen dediğimi yap dediğimi... sessiz acın dinecek...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta