Bir çocuk sevinci gibi seni görmek,
Bir simit parası bulmak sanki açlıkta.
Güneşli bir sabaha uyanmak karlı bir Ankara sabahında.
Bir el görmek sanki boğulurken karanlık sularda
Hayata dönmesi bir hastanın yatağında.
Saçlarını okşaması gibi şefkatle bir annenin,
Elinden tutması sanki her daim..Daima
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta