Başka bir şey bu anlatamadığım,
Dilim varmıyor kendimi anlatabilmeme…
Var mıydın yoksa yok mu?
Bilmiyorum…
Var olsan bile ne değişirdi ki
Yorgun yüreğime ağırlıktın sen.
Bir çerçevedir ki iman
gelip geçen dünyadan,
ebedi seferi seçen.
Şimdi bu mısraya hem kalem ağlasın,
hemde gülizar gözyaşların
Bir gönle ışık olduysan,
ardından gölge yürür.
Gölge, güneş sanır kendini;
oysa güneş, yoluna devam eder.
Ben kimseyi kendim kılmadım,
yalnızca kapı oldum.
Gösteri çağında,
Sıradan kalabilmenin güzelliğidir yaşamak...
Kendini kandırmak,
İnsanın zaafını sürdürmek zayıflığı.
Hayatı,
Gözlere şenlik bir tabloya çevirmek Sahte ve basit detaylara takılıp, Hayatla inatlaşmanın faydası yok.
Kapanmaz dillerin açtığı yaralar.
Bir ömrün kısa özetidir,
Kederli bakışlar.
Hepimizin bir geçmişi var.
Kanadımız kırık
Lâkin Umutlarımız hep diri,
Ne gamım âleme sığdı, ne sükûtum dile geldi,
İçimde bir ömür ağladım, bir damlası ele geldi.
Herkese merhem oldum da kendi derdime çâre bulmadım,
Bir ben bilirim gönlümün hangi yangınlarda kaldığını.
"Değişmişsin" dediler; değişmeyen ne var şu fânî yerde?
Nice güller hazân gördü de rengini koruyamadı.
Ah şu acımı ruhunda hisseden varlığınla derinleşirken, en sessiz yüreğimin dibinde bile sesini duyuyorum.🥀
Hangi vahaların serinliğinde diledim seni
Gecesinde üşürken yüreğim.
Açmıştım iki elimi kor yaprak gibi
Allah’ım beni duyuyorsun biliyorum.
Sükut et ey kalbim.
Ezelde yazılan kudret kalemi değil mi?
Neyleyim gönlümce olmadı hayatım
Dedim ya benimde bir ağlayanım olur mu?
Cuma geceleri
Yasin okuyanlarım
Ey gönlüm, sus;
Çünkü her kırık, Rahman’ın gizli çağrısıdır.
Sanma ki seni incitenler kudret sahibidir,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!