Ersoy Tümay Şiirleri - Şair Ersoy Tümay

GÜLÜŞLERİNİ GİYDİRDİM GÜNEŞ'E

Rüzgârın kanatlarına yükleyip umutları
Alıp başını gitmeli
Yelken açıp uzak denizlere

GÜZEL SEVDİM

Usulca, zarifçe sessizce
Öyle güzel sevdim işte
Kifayetsiz kalsa da kelimeler

GÜZEL SEVMELİ

Güzel sevmeli insan
İlmek ilmek dokumalı,sevda nakışını gönlünün mahremine .
Zarif cümleler kurup yoğun hissiyatli dizelerle tamamlamalı sevda şiir'ini
Ruhunu okşayıp gülüşlerini şımartmalı

HASRET VURDU GÖNLÜME

Şimdi sensiz hüzünlü, umitsizce düşlerim
Tebessüm eşliğinde, acıyor gülüşlerim
Hasret vurdu gönlüme, açmıyor çiçeklerim
Sensizken mevsimim, hep hazan öyle işte

HATIRLA BENİ

Dinmezse içinde, sevdanın har'ı
Kullenip sönmezse, gönlünün nar'ı
Zamansız çınlarsa, kulağın zar'ı
Gecende gününde, hatırla beni

HİÇ İYİ GÖRMÜYORUM

Gün mateme bürünmüş, ıssız tenha sokaklar
Hoyrat esiyor rüzgar, sararmış tüm yapraklar
Buğdaylar başak vermez, susuz çorak topraklar

HİÇ SEVMEDİM

Hiç sevmedim ömrümce
Hiç sevmedim, sizli bizli sözcükleri
Senli benliydi beklentim
Samimiyet tevazuydu umudum nafile

HOŞÇAKAL SEVGİLİ KENDİM

Hoşçakal sevgili kendim, gidiyorum buralardan
Mecalim tükendi, sabrımın doldu miadı
Dar geldi bu dünya, sığamadım bir türlü ben bana
Her gecenin kör vaktinde dolup dolup taştım yanaklarımdan

HOŞ GELDİN GÜLÜM

Bu hasretlik bitti şükür nihayet
Öksüz yüreğime ettin icabet
Coşkun duygularım çeker ziyafet

İNANMA SAKIN

Sessizce haykırıp, cılız bir tonda
İyiyim desem de, inanma sakın
Yürek ihtirasla, çarpıyor solda
Unuttum desem de, inanma sakın