Yaşıyorum,yazdan kalma günleri
Güneşe aşık,ağacımın çiçekleri
Açıyorlar,aldanarak vakitsiz
Her sene unutup terkedişleri
Havalar soğuyunca başlar veryansın;
Aşkı sadece romanlarda sanma
Bu kadar da karamsar olma
Sen hayaline sadık kal
Gerçek aşk yok diyene aldanma
Ya yolunun üzerinde duracak
Ağaçlarlar yaprakla vedalaşırken,
Rüyalıyım,uyku akıyor gözümden.
Kimi elbise diyor yaprağa,kimi duvak;
Ben kefen sandım,sen giderken...
En çok dondurma yemeyi severdik
Kızsalar bile,suyu hep terli içerdik
Kavgalarımız meşhurdu arkadaşlarla
Burnumuzu da kanatsak hiç küsmezdik...
Huy edinirdik,komşumuzun eriğine dadanmayı
Vardığım gün yarin konağına
Düştüm inanmadığım aşkın tuzağına
Söz dinlemez bedenim,sarhoş.
Daha dil sürmeden şarabına.
Tanrım ne güzel yaratmış öyle
Sen konuşmayı seviyorsun,ben yazı yazmayı
Hep içimde yaşıyorum ya,çok şanslısın
Sen gezmeyi biliyorsun,ben durup bakmayı
Seni nelerden kıskandığımı anlayamazsın
İpek gibi teninin,o altuni saçlarının
Unut,yaşadığın neyse önceleri,
Kaybolanlar dönseydi geri;
Ne sen olurdun,ne ben şuan.
Hayat hazırlıyor sürprizleri...
Tabular,sınırlar,utanmalar olmadan
Çakmak gibiydi bulutsuz gözleri
Acıtarak sevdiren o dikenli sözleri
Aniden parlaması başka güzeldi
Ararsın demişti sananeli cilveleri…
O güldü; gonca, yaprak, diken…
Her şeyden daha muhtacım aşkına
Aklımdan geçen hep aynı fırtına
O da seviyor, biliyorsun diyor
Estikçe sürüklüyor beni sana...
Gözlerini kaçırma sevmiyorsan
Benzetirsen kendini nazlı papatyaya
Harcanır ömrün bir fal bakmaya
Kokunu bilmeyen kararsız aşık
Ne meraklıdır,gülüşünü yolmaya
Gönlün bayırda açsa,dikenler oyalar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!